سلام سلام

- روز ۱۲ اردیبهشت ساعت ۱۱ یکی از مشکلات زندگیم کمرنگ شد و روز ۱۴ اردیبهشت ساعت ۱۳ ناپدید شد

اینجاست که میگن زمستون رفت و رو سیاهیش به ذغال موند.

بلافاصله همون روز ساکمو بستمو یه مسافرت ۱۰ روزه رو شروع کردم٬ جای همتون خالی٬ ۱۰ روز تفریح محض ( ۲ کیلو تپلی تر شدم)

 

-۲۵ خرداد امتحانا شروع میشه در حالی که من هنوز جزوه ندارم حتی اساتیدو هم ندیدم

 

- روز و هفته معلم رو پشت سر گذاشتیم٬

استاد مطهري در کتاب حق و باطل جملاتي به اين مضمون نوشته اند :

از کودکي هميشه اين سوال برايم مطرح بود که :

چرا قطار تا وقتي ايستاده است کسي به او سنگ نمي زند...

اما وقتي قطار به راه افتاد سنگباران مي شود...

اين معما برايم بود تا وقتي که بزرگ شدم و وارد اجتماع شدم

ديدم اين‏ قانون کلي زندگي ما ايرانيان است که

هر کسي و هر چيزي تا وقتي که ساکن‏ است مورد احترام است.

تا ساکت است مورد تعظيم و تبجيل است٬

اما همينکه به راه افتاد و يک قدم برداشت نه تنها کسي کمکش نمي‏کند ،

بلکه‏ سنگ است که بطرف او پرتاب مي‏شود ٬

و اين نشانه يک جامعه مرده است

ولي يک جامعه زنده فقط براي کساني احترام قائل است که :

متکلم هستند نه‏ ساکت ، متحرکند نه ساکن ، باخبرترند نه بي‏خبرتر .

  

       

                              

                                  اینم رختخواب تپلی در کودکی

                                                      .